สวัสดีค่ะ วันนี้จะมาเล่าเรื่อง รักของเราตอน วัยเรียนให้ฟัง
เริ่มตั้งเเต่ เราขึ้นม.1 เด็กเเว่นกระโปรงยาวถุงเท้าข้อพับเปียผม ตอนนั้นเราไม่รู้จักความรักเลยเราไม่สนใจด้วยซ้ำ สนใจสุดก็เพื่อน การเรียนเป็นหลัก
เรามีเพื่อนในกลุ่มเดียวกันอยู่5คน มีเพื่อนคนหนึ่ง นางชอบเพื่อนผู้ชายต่างห้อง รู้สึกว่าผู้ชายคนนั้นหน้าตาดีใช่ย่อยซะที่ไหนล่ะ นางฮอตเวอร์ ทั้งเกย์ กระเทย ผู้หญิง ตามกรี๊ด เเต่เรานี้จะเฉยๆ เพราะเพื่อนชอบ ไอ้หล่อมันก็หล่ออยู่หร๊อกเเต่ถ้าแสดงมากกลัวเพื่อนไม่สบายใจ พอ ม.1 เทอม2 เราเจอกันหน้าหอประชุมทั้งเพื่อนทั้งเราจับจ้องไปยังนายคนนั้น เพื่อนเราไอ้คนที่ชอบก็จะอารมณ์นั้นไงๆคนนั้นอะ คนที่กูชอบ หล่อจัง ฝรั่งม๊าก นางก็จะอวยไปตามประสานาง พอเดินกลับบ้านนางขอยืมโทรศัพท์เรา ขอไปส่องเฟสนายคนนั้นเราก็ให้ยืม เเถมนางบอกเหตุผลด้วยนะว่า ผู้คนนั้นไม่รับแอดนาง นางเลยต้องขอยืม เราเลยอาๆ เเต่เราหลงเชื่อใจมากเกินไป นางเอาเฟสเราไปแอดเฟสนายคนนั้น จนได้เรื่อง พอเรารู้นะ เราก็โกรธๆ เเต่นางบอกว่า ขอรอง นายคนนี้อะ นางทักไปก็ไม่ตอบ ถามไรก็ตอบคำ คุยด้วยก็ไม่คุย อ่านไม่ตอบ เราก็ ออๆ เพื่อนเราก็พูดว่า ขอนะๆ ทักมันไปให้หน่อย เราก็คิดดูอยู่พักหนึ่ง (ถ้าเราย้อนเวลาได้เราจะไม่ทักนายคนนั้นไปเลยอะคือคำตอบมันเย็นชาเหลือเกิน) พอเราทักไปว่า สวัสดี แหม่ นายคนนี้ทั้งรับแอดทั้งตอบเเชทอย่างเร็ว นางตอบมาว่า หวัดดี คือเราตกใจทำไมอ่านเร็วเเท้ เพิ่งทักไปเอง พอเราบอกเพื่อนว่ามันตอบเเล้ว จ้าอี่นางเพื่อนก็บอกว่า ถามให้กูหน่อย ว่ามันอะชอบกูมั้ย เราก็เลยถามให้ เเต่คราวนี้คืออ่านไม่ตอบไปพักหนึ่ง ผ่านไป5นาที นายคนนั้นตอบมาว่า .. ไม่ คือเพื่อนเรานี้เเถบจะร้องให้ ตอนนั้นเรางงมาก นี้หรือความรักอะไรมันจะรักเร็วเเท้เพิ่งเจอกัน ไม่เกินปี หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ทักไปอีก พอ2-3วันเพื่อนเราขอให้ทักไปถามซ้ำๆหลายๆรอบ ขอเหตุผล เเต่เหตุผลที่ได้กลับมาคือ ฝากขอโทษเพื่อนเเกหน่อยนะ
เราไม่ได้ชอบเลยเราไม่เคยเห็นหน้าด้วยเเล้วเราจะชอบคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าได้ยังไง แบบนั้นเราเลยส่งรูปเพื่อนเราให้ดูเอาดูดีสุด นางตอบว่าไม่อะเราไม่ชอบ ฝากบอกเพื่อนเเกด้วยเลิกเซ้าซี้เถอะ ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ
เพื่อนเราให้ถามอีกว่า น่ารักมั้ย โดยให้เราเเกล้งถาม คำตอบคือ ไม่อะ จ้า! หล่อเลือกได้ไง55555555555555
หลังจากนั้น นายคนนั้นก็บอกว่า เลิกคุยเลิกถามเรื่องนี้ได้มั้ย เราอยากรู้จักแกมากกว่า คือตอนนั้นเราช็อคมาก เราไม่บอกเพื่อนในกลุ่มซักคน พอเราอ่านเราก็ถามว่าอยากรู้จักอะไร นาง ก็บอกว่า เอ่อ... เค้าอยากรู้จักชื่อเเก เค้าอยากรู้มานานเเล้ว เราก็บอกชื่อเราไป นางก็อ๋อ นางบอกว่าเห็นเราตั้งเเต่เทอม2เเล้ว
รถรับส่งนักเรียนอยู่ทางเดียวกันนางบอกเห็นบ่อยๆ เเกใส่เเว่นทักเปีย หลังจากนั้นเราคุยกัน2เดือนได้ เเล้วอยู่ๆนางถามว่าเราอะชอบใครเราเลยบอกว่า เพื่อนห้องเดียวกัน นางเงียบหายไปสักพักเเล้วก็กลับมาว่า อ๋อน่าอิจฉาคนที่แกชอบเน้าะ เราก็ถามคำถามเดียวกันกลับ นางก็ตอบมาว่า โรงเรียนอื่น ชั้นเดียวกันนี้แหละ เรานี้สตั้นเลยจ้าหลังจากวังเวงนั้นเราก็ไม่ได้ตอบเเชทนาน จนขึ้น ม.2เลยล่ะ
เดี๋ยวมาเล่าต่อจ้าา
หวัดดี เราจะเล่าเรื่องรักวัยเรียนของเราให้ฟังกานนน ยาวมากกก
เริ่มตั้งเเต่ เราขึ้นม.1 เด็กเเว่นกระโปรงยาวถุงเท้าข้อพับเปียผม ตอนนั้นเราไม่รู้จักความรักเลยเราไม่สนใจด้วยซ้ำ สนใจสุดก็เพื่อน การเรียนเป็นหลัก
เรามีเพื่อนในกลุ่มเดียวกันอยู่5คน มีเพื่อนคนหนึ่ง นางชอบเพื่อนผู้ชายต่างห้อง รู้สึกว่าผู้ชายคนนั้นหน้าตาดีใช่ย่อยซะที่ไหนล่ะ นางฮอตเวอร์ ทั้งเกย์ กระเทย ผู้หญิง ตามกรี๊ด เเต่เรานี้จะเฉยๆ เพราะเพื่อนชอบ ไอ้หล่อมันก็หล่ออยู่หร๊อกเเต่ถ้าแสดงมากกลัวเพื่อนไม่สบายใจ พอ ม.1 เทอม2 เราเจอกันหน้าหอประชุมทั้งเพื่อนทั้งเราจับจ้องไปยังนายคนนั้น เพื่อนเราไอ้คนที่ชอบก็จะอารมณ์นั้นไงๆคนนั้นอะ คนที่กูชอบ หล่อจัง ฝรั่งม๊าก นางก็จะอวยไปตามประสานาง พอเดินกลับบ้านนางขอยืมโทรศัพท์เรา ขอไปส่องเฟสนายคนนั้นเราก็ให้ยืม เเถมนางบอกเหตุผลด้วยนะว่า ผู้คนนั้นไม่รับแอดนาง นางเลยต้องขอยืม เราเลยอาๆ เเต่เราหลงเชื่อใจมากเกินไป นางเอาเฟสเราไปแอดเฟสนายคนนั้น จนได้เรื่อง พอเรารู้นะ เราก็โกรธๆ เเต่นางบอกว่า ขอรอง นายคนนี้อะ นางทักไปก็ไม่ตอบ ถามไรก็ตอบคำ คุยด้วยก็ไม่คุย อ่านไม่ตอบ เราก็ ออๆ เพื่อนเราก็พูดว่า ขอนะๆ ทักมันไปให้หน่อย เราก็คิดดูอยู่พักหนึ่ง (ถ้าเราย้อนเวลาได้เราจะไม่ทักนายคนนั้นไปเลยอะคือคำตอบมันเย็นชาเหลือเกิน) พอเราทักไปว่า สวัสดี แหม่ นายคนนี้ทั้งรับแอดทั้งตอบเเชทอย่างเร็ว นางตอบมาว่า หวัดดี คือเราตกใจทำไมอ่านเร็วเเท้ เพิ่งทักไปเอง พอเราบอกเพื่อนว่ามันตอบเเล้ว จ้าอี่นางเพื่อนก็บอกว่า ถามให้กูหน่อย ว่ามันอะชอบกูมั้ย เราก็เลยถามให้ เเต่คราวนี้คืออ่านไม่ตอบไปพักหนึ่ง ผ่านไป5นาที นายคนนั้นตอบมาว่า .. ไม่ คือเพื่อนเรานี้เเถบจะร้องให้ ตอนนั้นเรางงมาก นี้หรือความรักอะไรมันจะรักเร็วเเท้เพิ่งเจอกัน ไม่เกินปี หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ทักไปอีก พอ2-3วันเพื่อนเราขอให้ทักไปถามซ้ำๆหลายๆรอบ ขอเหตุผล เเต่เหตุผลที่ได้กลับมาคือ ฝากขอโทษเพื่อนเเกหน่อยนะ
เราไม่ได้ชอบเลยเราไม่เคยเห็นหน้าด้วยเเล้วเราจะชอบคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าได้ยังไง แบบนั้นเราเลยส่งรูปเพื่อนเราให้ดูเอาดูดีสุด นางตอบว่าไม่อะเราไม่ชอบ ฝากบอกเพื่อนเเกด้วยเลิกเซ้าซี้เถอะ ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ
เพื่อนเราให้ถามอีกว่า น่ารักมั้ย โดยให้เราเเกล้งถาม คำตอบคือ ไม่อะ จ้า! หล่อเลือกได้ไง55555555555555
หลังจากนั้น นายคนนั้นก็บอกว่า เลิกคุยเลิกถามเรื่องนี้ได้มั้ย เราอยากรู้จักแกมากกว่า คือตอนนั้นเราช็อคมาก เราไม่บอกเพื่อนในกลุ่มซักคน พอเราอ่านเราก็ถามว่าอยากรู้จักอะไร นาง ก็บอกว่า เอ่อ... เค้าอยากรู้จักชื่อเเก เค้าอยากรู้มานานเเล้ว เราก็บอกชื่อเราไป นางก็อ๋อ นางบอกว่าเห็นเราตั้งเเต่เทอม2เเล้ว
รถรับส่งนักเรียนอยู่ทางเดียวกันนางบอกเห็นบ่อยๆ เเกใส่เเว่นทักเปีย หลังจากนั้นเราคุยกัน2เดือนได้ เเล้วอยู่ๆนางถามว่าเราอะชอบใครเราเลยบอกว่า เพื่อนห้องเดียวกัน นางเงียบหายไปสักพักเเล้วก็กลับมาว่า อ๋อน่าอิจฉาคนที่แกชอบเน้าะ เราก็ถามคำถามเดียวกันกลับ นางก็ตอบมาว่า โรงเรียนอื่น ชั้นเดียวกันนี้แหละ เรานี้สตั้นเลยจ้าหลังจากวังเวงนั้นเราก็ไม่ได้ตอบเเชทนาน จนขึ้น ม.2เลยล่ะ
เดี๋ยวมาเล่าต่อจ้าา